Monday , July 13 2020
Home / Uncategorized / เด็กหญิงผู้มีพรสวรรค์พิเศษ

เด็กหญิงผู้มีพรสวรรค์พิเศษ

น้องป่านกับผลงานดีเด่นที่ได้รับรางวัล

เนื่องจากสัปดาห์นี้เป็นเสี้ยวหนึ่งของเทศกาลปีใหม่ 2020 ซึ่งนับเป็นปีที่สำคัญมากทีเดียว ผมจึงใคร่ขอมอบเรื่องราวดีๆอีกเรื่องหนึ่งให้แก่แฟนคลับ

ผมได้พบกับเรื่องราวนี้ในบ่ายของวันขึ้นปีใหม่ โดยภรรยาได้ขอร้องให้ผมไปซื้อน้ำแข็ง เพื่อที่จะนำมาผสมกับน้ำผลไม้ที่เราได้ปรุงจัดเตรียมเอาไว้ ซึ่งปกติแล้วผมจะไม่ชอบเครื่องดื่มที่ผสมน้ำแข็ง แต่ด้วยภาวะจำยอม จึงเลือกจะเดินไปซื้อน้ำแข็งที่ร้านข้างๆบ้านให้แก่ภรรยาที่รักของผม!!!

ร้านชำแห่งนี้ห่างจากบ้านผมไปแค่เพียงครึ่งบล็อค และเมื่อใดก็ตามที่ภรรยากับผมเดินเล่นเราก็มักจะแวะเข้าไปซื้อของเล็กๆน้อยๆ กันเป็นประจำ

อนึ่งร้านชำที่ผมไปเป็นลูกค้าประจำแห่งนี้ ผมมักจะพบกับ “คุณเจมส์” เจ้าของร้านทุกๆครั้ง  แต่วันนี้ผมเอ่ยปากสอบถามถึงลูกสาวคนสุดท้องของคุณเจมส์ที่ชื่อ “น้องป่าน” ว่า ตอนนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง

คุณเจมส์ก็ได้เล่าถึงชีวิตของ “น้องป่าน” ที่มีชื่อจริงอันแสนไพเราะเพราะพริ้งว่า “นภัสมณฑ์ ขมิ้นเขียว” ตอนนี้เธออายุได้ 17 ปีแล้ว และกำลังเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 5ของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศเชียงใหม่

ไม่บ่อยนักที่ผมจะมีโอกาสได้เจอกับน้องป่านที่ช่วยคุณพ่อคุณแม่ขายของ และทุกๆครั้งที่เจอน้องป่านผมและภรรยาก็มักจะพูดคุยกับเธอ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ตอนนั้นน้องป่านยังมีอายุน้อยมากและทำหน้าที่ขายของให้แก่ภรรยาของผม โดยผมยืนอยู่ข้างๆและปรากฏว่าเธอได้ขายของในราคาที่ต่ำเกินไป ภรรยาของผมจึงเอ่ยปากซักถามน้องป่านไปว่า “หนูแน่ใจเหรอว่าของชิ้นนี้ราคาเท่านี้?”

ซึ่งเธอก็ตอบกลับมาด้วยท่าทีที่มั่นใจว่า “ใช่คะ”  แต่ภรรยาของผมก็ยังยืนยันกลับไปว่า “หนูต้องคิดราคาผิดแน่ๆ” ทำให้เธอมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงงแถมมาด้วยรอยยิ้มแบบอายๆ

ทำให้วันต่อมาภรรยาและผมแวะกลับไปคุยกับคุณเจมส์ผู้เป็นพ่ออีกครั้งหนึ่ง เพื่อต้องการที่จะสอบถามราคาที่แน่นอน เพราะเราไม่อยากจะเอาเปรียบและได้ทราบความจริงมาว่า น้องป่านขายของผิดราคาจริงๆ

ย้อนกลับมาเล่าหลังจากที่ผมซื้อน้ำแข็งตามคำสั่งแบบเผด็จการของภรรยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมและคุณเจมส์ก็ได้พูดคุยกันต่อเกี่ยวกับชีวิตของน้องป่าน โดยผมได้รับทราบจากคุณเจมส์ว่า น้องป่านเธอเรียนเก่งจนได้รับรางวัลเรียนดีมาแล้วมากมายหลายชิ้น และผมได้วกไปถามคุณเจมส์ถึงเรื่องที่ผมได้รับทราบมาก่อนหน้านี้หลายเดือนว่า ภาพที่น้องป่านวาดจนได้รับรางวัลตอบแทนสองพันบาทยังอยู่หรือเปล่า?

คุณเจมส์ก็ได้ตอบผมว่า “ยังอยู่และยังมีภาพอื่นๆอีกหลายๆภาพ”  ทำให้ผมต้องเอ่ยปากขออนุญาตชมภาพเหล่านั้นที่ประดับไว้ในห้องรับแขกภายในบ้าน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นภาพจากฝีมือการวาดของน้องป่านที่มีความสวยงามน่ารักมากทีเดียว โดยผมขอนำมาแบ่งปันเพียงบางส่วน เพราะเนื้อที่มีจำกัด

จากนั้นผมก็ได้สอบถามคุณเจมส์ต่อไปว่า อุปนิสัยของน้องป่านเป็นอย่างไรบ้าง คุณเจมส์ก็ได้เล่าให้ผมฟังเพิ่มเติมว่า นอกจากน้องป่านจะเรียนเก่งแล้ว เธอก็ยังเป็นนักกิจกรรมในโรงเรียนอีกด้วย เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งทำให้ผมสนใจในตัวเธอมากขึ้น เพราะผมเองสมัยเรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ ณ นครลอสแอนเจลิส ก็เป็นนักกิจกรรมตัวยงเช่นกันและพอจะเข้าใจถึงความสำคัญของการเป็นนักกิจกรรม

การเรียนหนังสือเก่งของน้องป่านนั้น นับว่าแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆโดยเธอจะไม่เตรียมตัวอย่างเอาเป็นเอาตายเฉพาะเวลาสอบเหมือนเด็กบางคน  ซึ่งเธอได้ให้เหตุผลอย่างน่าสนใจว่า ขณะเรียนหนังสือในห้องเรียนเธอก็มุ่งมั่นอย่างเต็มที่แล้ว ฉะนั้นจึงไม่จำเป็นแต่อย่างใดที่จะต้องเตรียมตัวสอบอย่างหนักหนาสาหัส!!!

และนอกเหนือจากที่น้องป่านจะเก่งทางสายวิทยาศาสตร์แล้วนั้น เธอก็ยังมีความสามารถพิเศษทางด้านศิลปะ แถมยังเป็นหนอนหนังสือตัวยงกับหนังสือทุกๆประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนังสือนวนิยาย

เกี่ยวกับหนังสือประเภทนวนิยายทำให้ผมโยงไปถึงนักธุรกิจที่มีความสำเร็จท่านหนึ่ง โดยมหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ได้เชิญท่านผู้นี้มาเป็นวิทยากรพูดในวาระพิเศษ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้แก่นักศึกษาน้องใหม่ ณ หอประชุมของมหาวิทยาลัย ซึ่งตอนนั้นผมก็เข้าไปเป็นนักศึกษาน้องใหม่ปีแรกเช่นกัน โดยผมจำได้เป็นอย่างดีในเรื่องที่ท่านผู้นี้ได้ให้คำแนะนำว่า “ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ตั้งความหวังต้องการที่จะให้นักศึกษาทุกๆคนมีความรู้รอบตัว” ซึ่งท่านผู้นี้ชี้ว่า “หากนักศึกษาทุกๆท่านต้องการจะมีความรู้รอบตัว ควรจะอ่านหนังสือนวนิยายให้เยอะๆ เพราะผู้แต่งนวนิยายมักจะเขียนเรื่องราวสอดแทรกไปกับชีวิตจริง”

อีกทั้งนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์จะถูกบังคับให้เล่นกีฬาประเภทต่างๆอย่างน้อยสามอย่างขึ้นไป โดยผมได้เลือกกีฬา เทนนิส โบวลิ่ง และกอล์ฟ และปรากฏต่อมาว่า กีฬาที่ผมเลือกเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญในการเข้ากับสังคมได้เป็นอย่างดี

คราวนี้กลับมาพูดถึงชีวิตของน้องป่านในเรื่องการเรียนที่น่าสนใจต่อสักเล็กน้อย

โดยคุณเจมส์ได้เล่าว่า มีอยู่ครั้งหนึ่งขณะที่น้องป่านกำลังสอบวิชาชีววิทยาอยู่นั้น มีคำตอบให้เลือก A, B, C และ D แต่น้องป่านคิดว่าทั้ง A, B, C และ D  มิใช่คำตอบที่แท้จริง โดยเธอได้เขียน E ลงไปในข้อสอบเป็นคำตอบ ทำให้คุณครูแปลกใจต่อคำตอบของน้องป่านจนถึงกลับต้องเรียกเธอไปสอบถาม แต่เมื่อน้องป่านอธิบายให้คุณครูได้ทราบ มีผลทำให้คุณครูต้องยอมจำนนต่อคำตอบของน้องป่านอย่างที่ไม่สามารถปฏิเสธได้เลย!!!

ทั้งนี้คุณเจมส์ยังได้เล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยพาน้องป่านไปทำบุญ และเมื่อเสร็จสิ้นพิธีเรียบร้อยแล้ว น้องป่านก็ต้องการที่จะกลับบ้าน แต่เนื่องจากคุณเจมส์ต้องการจะได้รับพระพุทธรูปจากเจ้าอาวาสจึงรีๆรอๆอยู่ และแล้วน้องป่านก็ได้เอ่ยปากที่มีผลทำให้คุณเจมส์จำอย่างมิรู้ลืมในเรื่องที่ลูกสาวเอ่ยประท้วงว่า “คุณพ่อมาทำบุญ โดยมีอะไรแอบแฝงอยู่ในใจ ถือว่าไม่ได้มาทำบุญอย่างแท้จริง” เท่ากับว่าน้องป่านได้แสดงความบริสุทธิ์ใจให้เป็นที่ประจักษ์

ทั้งนี้ภาพเขียนต่างๆของน้องป่านจะเห็นได้ว่า มีภาพหนึ่งซึ่งเป็นภาพงานประกวดในโครงการ “ตามรอยพระบาทอัจฉริยภาพทางด้านศิลปะ หมอเจ้าฟ้า” ในหัวข้อเรื่อง “พิพิธภัณฑ์หมอเจ้าฟ้า” ณ ลานด้านหน้าพิพิธภัณฑ์หมอเจ้าฟ้า ณ โรงพยาบาลแมคคอร์มิคนั้น ปรากฏว่าเธอได้รับรางวัลชนะเลิศของจังหวัดเชียงใหม่ (กรุณาดูสองภาพข้างล่าง)

                            “น้องป่าน” หรือน้อง “นภัสมณฑ์ ขมิ้นเขียว” กับผลงานดีๆอีกชิ้นหนึ่งของเธอ

ส่วนอนาคตของน้องป่านนั้นทั้ง “คุณพ่อเจมส์” และ “คุณแม่วิคตอเรีย” บอกว่า “มิได้บังคับลูกสาว ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของน้องป่าน”

กล่าวโดยสรุปการที่ผมนำเอาเรื่องราวชีวิตสั้นๆพอสังเขปของ“นภัสมณฑ์ ขมิ้นเขียว” หรือน้องป่าน เด็กสาวข้างบ้านมาเล่าให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบในบทความฉบับนี้ นับเป็นกรณีพิเศษที่เธอยินยอมให้ผมเขียนเรื่องของเธอ เพราะปรกติแล้วน้องป่านเป็นคนรักสันโดษ เป็นตัวของตัวเองไม่ยินยอมที่จะเล่าชีวิตส่วนตัวให้ใครฟังอย่างง่ายๆตามแบบฉบับของเด็กที่มีความสามารถเป็นพิเศษละครับ.

ภาพวาดของน้องป่าน

ภาพล่าสุดก่อนสิ้นปี 29 ธันวาคม 2019 จากจินตนาการของมุมมองของ“น้องป่าน”

                                โดย….ดร.วิวัฒน์   เศรษฐช่วย

 

Check Also

ผู้ได้รับรางวัลสูงสุดของโรตารีสากล: ดร.ศุภวัตร ภูวกุล

ดร.ศุภวัตร ภูวกุลได้รับรางวัลสูงสุดของโรตารีสากล มวลมิตรโรตาเรียนร่วมประชุมครั้งที่ 1/2563-64 ณ ห้องประชุม        โรงแรมดุสิต ปริ้นเซส เชียงใหม่ 9 กรกฏาคม 2563 ถึงแม้ว่าผมจะเคยเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับชีวประวัติและผลงานของ “ดร.ศุภวัตร ภูวกุล” ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *