Wednesday , August 12 2020
Home / บทความ / ต่างภพต่างภูมิ / ต่างภพต่างภูมิกับดวงดาว 86 ( 30/1/2019 บ้านบุญรักษา )

ต่างภพต่างภูมิกับดวงดาว 86 ( 30/1/2019 บ้านบุญรักษา )

ตอน มารศาสนา 2

ที่ร้านเจ๊นา หลังจากไปเปิดร้านให้สว่างไสวยิ่งกว่าเดิม เธอบอกขายดี ดีกว่าเก่าเลยอาจาน ขอบคุณมากๆ วันนี้อยากกินอะไรหนูจัดฟรี เจ๊นาเลยโดนเราเทศน์ไปอีกหลายตลบ ว่าจำเอาไว้ของซื้อของขายอย่าให้ฟรีเด็ดขาด มื้อนั้นเราจ่ายเธอ 200 บาท แต่เพราะเธออยากทำบุญ เราจึงบอก งั้นเอากับข้าวมาฟรีหนึ่งถุงพอ เรากับนิชาวัลย์จะทานพรุ่งนี้ เราว่ายุติธรรมที่สุดแล้ว

ขณะนั้นตรงกับวันที่ 24 มกราคม 2019 เราอยู่ระหว่างพักฟื้นจากการเหนื่อยสะสมยาวที่บ้านบุญรักษา จำได้ว่า มันเป็นครั้งแรกที่ได้เสวยสุขพักอยู่ที่บ้านช่วงฤดูฝนชนฤดูหนาวเลยทีเดียว เรียกว่ายาว เพราะคุณแม่ก็เสียชีวิตไปแล้ว หมดภาระบ้านที่กรุงเทพฯแล้ว จึงให้เวลาในการพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน จะมีนิชาวัลย์ บินมาจากกรุงเทพฯทุกเดือน เธอรักบ้านนี้มากเพราะเงียบสงบ มีเสียงนกเสียงกา ไม่มีมลภาวะจากอะไรทั้งสิ้นอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะช่วงฤดูฝนชนหนาว เราจึงลากยาวอย่างสาสมสะใจ แต่ก็ใช่ว่าจะอยู่เฉยๆ เพราะจัดบ้าน เก็บบ้าน พิมพ์บทความ เตรียมการสอน เดือนพฤษภาคมก็ต้องเตรียมตัวเดินทางไปหาดใหญ่ เขาเชิญไปเปิดคลาสสมาธิที่นั่น ค่าตั๋วค่าที่พักทุกอย่างออกให้หมด 2 ที่

เดือนเมษายนที่จะถึง เรากับคณะศิษย์เตรียมตัวไปกางเต้นท์ปฏิบัติธรรมกันในป่า ที่ดอยผาแดง เชียงดาว  ปลายเดือนพฤษภาคม เรากับนิชาวัลย์มีหมายกำหนดการณ์เดินทางไปซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

(อาฉาง เป็นมังกรตัวที่พระโพธิ์สัตว์กวนอิมใช้เป็นพาหะ พระองค์ทรงมีเมตตาต่อเรามาก เป็นข้อตกลงที่จะรู้กันระหว่างเรากับพระองค์เท่านั้น เรามอบอาฉางให้เจ๊นาไปหนึ่งตัว พร้อมอธิษฐานจิตให้ หางของอาฉางจะเป็นสีแดง แล้วใช้ปัดปกป้อง สิ่งสารพันชั่วร้ายต่างๆ)

ขณะที่พิมพ์งานอยู่นี้ เจ้าปุ้ม เขียนไลน์มาว่า “ จาน หนูขอเบอร์โทร หนูอยู่ร้านเจ๊นา ชีอยากคุยกะจาน ” “ เออ…. ตูรู้ ชีอยากพบตูนานแล้วนี่ แต่ตูไม่ว่างเลยกับบอกเจ๊ว่า …. ตูไปหา เจ๊ 2 หน เจ๊ไม่อยู่ เอางี้ปุ้ม พาเจ๊นามาหาเราที่บ้านบุญรักษาเลย ” “ จานอยู่บ้านนะ ” “ เออ …. พิมพ์งานอยู่ อยู่ทั้งวันมาเถอะ ” นัยว่าวาระเวลาเจ๊นามาถึงแล้ว จิตจับได้ว่า เธอทุกข์มาก ร้อนมาก ” ปุ้มพาเจ๊นามาหาเราตอนบ่ายโมงแก่ๆ สีหน้า ท่าทางอิดโรยท้อแท้กับชีวิต  จิตเราจับได้นานแล้วว่า ร้านเธอมืดเหมือนอะไรบังอยู่ อันเกิดจากการเล่นของ ทำของเพราะเรายังไม่รู้สาเหตุที่มาที่ไป จึงเงียบไม่พูด  คิดว่าเธอโดนหนัก หลายด้านด้วย ปุ้มตรงเข้าไปกราบพระ ให้เจ๊นามานั่งคุยกับเรา “ จาน หนูขายของไม่ได้เลย เด็กที่ช่วยขายของก็หายหน้าหมด หนูเหนื่อยมาก หนูว่ามีคนแกล้งร้านหนู กับครูบาอาจารย์หนูก็วุ่นวาย หนูนึกไม่ถึงเลยว่าครูบาอาจารย์หนูแต่ละคนจะมีปัญหาอะไรบ้าๆอย่างนี้  เรียกใช้แต่หนู ให้หนูไปถอนหญ้ามั่ง มีงานอะไรที่ไหนก็ให้หนูทำอาหารไปให้มั่ง หนูเหนื่อยเด็กที่ร้านก็หายหมด ไม่มีใครเข้าร้าน มีแต่เดินมาดูของ จับของ แต่ไม่ซื้อเดินเลยไปร้านอื่น ”

เรื่องร้านก่อน ข้าเห็นดำไปหมดมีคนแกล้งเอง “ ใช่จานหนูไปนั่งกินทีไร หายใจไม่ออกเหมือนจะอ๊วกกับเหมือนมีคนเอาข้อศอกมากดไหล่หนูไว้ยอกไปหมด ” สาวปุ้มเป็นขุนพลอยพยัก พูดเสริมขึ้นมา แต่ที่ปุ้มพูดเธอโดนจริงๆ เพราะตามพื้นดวงเธอเธอจะสื่อกับพวกนี้ได้ กับโดนผีเข้าผีหลอกประจำ บางทีขับรถกลับบ้านก็จะเห็นยืนดักยืนรอเธออยู่ มาทั้งตัว ไม่ครบตัวบ้าง เอาเป็นว่าสาวปุ้มเห็นตรงกับเรา “ เนี๊ยะ จานหนูเบื่อครูบาอาจารย์หนูกลุ่มนี้แล้ว พอดีเมื่อคืนหนูฝันเห็นครูบาอาจารย์อีกคนใส่ชุดขาว บอกให้หนูไปหา ” “ พอ ไม่ต้องไปหาใคร เอ็งหาตัวเองให้เจอก่อน หาตัวเองเจอแล้วค่อยไปหาคนโน้นคนนี้ กับจะบอกให้นะครูบาอาจารย์ที่ดีที่สุดอยู่ในตัวเราเอง กับครูบาอาจารย์กลุ่มเดิมของเอ็งน่ะนะ  นา ข้าจะบอกให้นะแต่ละคนนรกทั้งนั้น มารศาสนา มีแต่จะเอา  ศีลก็ไม่บริสุทธิ์สักคน กับข้าอยากรู้เอ็งไปยุ่งกับพวกมันทำไม ลูกผัวเอ็งก็มี ทำไม่ไม่ดูแลลูกดูแลผัว กับครูบาอาจารย์เอ็งกลุ่มนั้นนะ คบมา 14 ปีแล้ว เอ็งได้อะไรจากพวกมันบ้าง ทำไมไม่ทำมาหากินอยู่กับร้าน อยู่กับบ้าน ไปยอมให้เขาหลอกเอ็งหมด กับเสียเงินไปกับมารศาสนาพวกนั้นเท่าไหร่แล้ว ” เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ ใช่อาจารย์ หนูรู้จักครูบาอาจารย์พวกนั้นมาสิบกว่าปี ธรรมะสักคำไม่เคยสอนหนูเลย มีแต่เรียกหนูไปใช้งานบ้าง ทำอาหารเจส่งฟรีๆบ้าง ” “ เอ็งมาบ้านบุญรักษา นั่งคุยกับข้า ให้ข้าอบรมแค่หนึ่งชั่วโมง เอ็งยังได้มากกว่าไปคบพวกเปรตพวกปลิงมารศาสนานั้นสิบกว่าปี ” “ ใช่อาจารย์ หนูทุกข์มาก ” “ แล้วทุกข์ของพวกมันเอ็งเอามาแบกไว้ทำหอก ทำไม มันใช่ธุระของเอ็งเหรอ ภาระหน้าที่เอ็งต่อครอบครัวเอ็งทำไมไม่ใส่ใจ เอ็งรู้ไหม เงินแต่ละบาทที่เอ็งจะทำมาหามาได้ เหนื่อยแค่ไหน กับนำไปทำบุญกับพวกมารศาสนานั้น เอ็งได้เท่าไหร่ แถมโดนเศษกรรมอีก จำได้ไหม พระพุทธองค์สอนว่าไง ทำบุญกับคนธรรมดาได้บุญแค่ไหน ทำบุญกับคนทุศีลได้บุญแค่ไหน ทำบุญกับพระอริยะบุคคลได้บุญแค่ไหน ควรหรือไม่? เพราะเงินทุกวันนี้หาง่ายหรือยาก แล้วเอ็งเอาไปให้พวกมารศาสนา แทนที่จะได้บุญ แถมติดเศษกรรมมา ” “ นี่ๆๆ แหละอาจารย์ ทำไมครูบาอาจารย์พวกนั้นของหนู ทำไมไม่สอนหนูอย่างนี้มั่ง ”

“ แล้วเอ็งตื่นหรือยัง สว่างหรือยัง ” “ นี่ๆๆ หนูอยากได้อย่างนี้มั่ง อย่างปุ้ม จะได้ไปแคมป์กับอาจารย์ อยากไปกับอาจารย์มั่ง เมื่อไหร่หนูจะได้ ” “ ก็แล้วใครไปมัดมือมัดตีนเอ็งไว้ล่ะ เอ็งอยากไปก็ไปสิ ข้าไม่ได้ห้ามจิตใจเอ็งดี ไม่เช่นนั้นไม่มาพบข้าหรอก ” “ หนูติดภาระอีก 2 ปี รอให้หนูมีอิสระ ลูกหนูอายุ 16 – 17 ปี ขับรถเองได้ก่อน นี่พ่อเด็กมันไม่ยอมให้ลูกหนูขับรถ หนูเลยต้องดูลูก เปิดร้านไปก่อน ” “ เอาป็นว่าวาระเอ็งยังมาไม่ถึง แล้วไม่ต้องไปหาใครมาเป็นครูบาอาจารย์จนกว่าเอ็งจะหาตัวเองให้เจอก่อนรู้ไหม แล้วที่ร้านเอ็งนะ นี่พวกมันก็ฟังอยู่ด้วย ( ขณะพูด เราส่งจิตไปที่ร้านเลย ) อย่าให้ข้าต้องไปถึงร้านนะ ไม่ได้มีเวรมีกรรมต่อเจ๊นาเขา เขาเป็นลูกศิษย์ข้า วิบากกรรมของพวกเอ็งก็สาหัสอยู่แล้ว อยากจะต่ำลงไปกว่านี้อีกหรือ ข้าสงสารในชะตากรรมของพวกเจ้านะ เลิกราเลิกแล้วกันไปซะ มาทางไหนพวกเอ็งกลับไปทางนั้นเลยนะ เดี๋ยวข้าจะให้อาฉางไปเฝ้าที่ร้าน ขอบารมีของพระโพธิ์สัตว์กวนอิมไปช่วยเอ็ง  “ เอ้า ของฝาก ที่เอามาให้เอ็ง เงินที่เองทำบุญไปช่วยพระโพธิ์สัตว์ ท่านอนุโมทนามา ทุกอย่างจะเรียบร้อย ”

(วงกลมในรูปภาพ คือที่เรานำมาฝากเธอ กลายเป็นสิ่งที่ถอนอาถรรพ์ทุกอย่างให้กับร้านเธอ เหมือนพระองค์จะตอบแทนที่เจ๊นาได้ทำบุญกับคณะเราในการเดินทางไปทำงานรับใช้พระองค์)

“ โล่งเลยอาจารย์ จานไม่ต้องไปที่ร้านแค่โปรดจากบ้านบุญรักษา ” เรากับ เจ้าปุ้ม ใช้จิตมองตามไปดูที่ร้านเห็นวิญญาณวิ่งกันล้มลุกคลุกคลาน ทันทีที่รู้ว่าอาฉางจะมาประจำที่ร้าน ต่างหอบเสื่อสาดหนีกันกระเจิง “ ตื่นแล้วนะนา ล้างแล้วนะ ออกจากบ้านข้าไปเป็นคนใหม่ อย่าไปให้ใครมาหลอกกินหลอกใช้อีก ” “ หนูสว่างเลยอาจารย์ เรื่องร้าน หนูก็รู้ว่าร้านไหนทำ บางทีหนูเปิดเพลงสวดมนต์ดังๆ เขามาแกล้งกรีดร้านหนู ยกเครื่องเสียงหนูไป 2 ตัวละ ” “ แต่นี้ไปเปิดดังเพียงพอฟังกันในร้าน ไม่ต้องดังมาก จงดังแต่อย่าเด่น จะเป็นภัยรู้ไหม ยิ่งเราขึ้นสูงแค่ไหนเรายิ่งต้องทำตัวให้ต่ำลงๆมากแค่นั้น ”  เจ๊นาก้มลงกราบเราที่ตัก อีก 2วันต่อมา เราโทรไปหาเจ๊นา “ เอ็งดีขึ้นไหม ” “ จานดีมากพรุ่งนี้หนูจะมีเด็กมาช่วยละ หนูไม่อยากเชื่อเลย ”  “ บารมีท่าน ” เราพูดแล้วชี้ไปที่หิ้งพระที่มีพระแม่กับอาฉางประดิษฐานอยู่

จากนั้นอีก 2 วันเราไปรับนิชาวัลย์ที่สนามบิน แล้วพาไปกินข้าวที่ร้านเธอ ไปกรวดน้ำให้ หลังร้านเธอมีจานเล็กๆใส่อาหารให้หนูจรจัดกับนกมากินทุกวัน ซึ่งเป็นส่วนที่อยู่หลังร้านสุดไม่เกี่ยวกับหน้าร้าน หนูพวกนี้เชื่อง อยู่เป็นที่ จะกินเฉพาะอาหารที่วางให้ในจาน

สาเหตุเพราะร้านเธอขายดีกว่าทุกร้าน เพราะเธอทำบุญตักอาหารมือหนัก ให้มากแถม มีแถมพิเศษอีก พวกครูบาอาจารย์ของเธอ พอรู้ว่าร้านเธอโดนทำของ ดวงเธอตก นรกพวกนั้นหายหน้าไปหมด ไม่โผล่มาเลย ซึ่งอีกไม่นาน เมื่อรู้ว่าร้านเธอกลับมาขายดีกว่าเก่า เปรตปลิงพวกนี้จะแห่กันมาอีก ซึ่งเราได้กำชับไว้แล้ว ว่า “ อย่าให้ข้ารู้นะ ว่าให้พวกมันกินฟรีใช้ฟรีอีก ถ้าข้ารู้ ข้าจะไม่กลับมาหาเองอีก หมายถึงเอ็งก็จะกลับไปเป็นอย่างเดิม ให้พวกมารศาสนาจิกหัวใช้ฟรี กินฟรีอีก ธรรมสักข้อใน 10 กว่าปีที่ผ่านมาก็ไม่เคยสอนเอ็ง อย่าให้รู้นะ กับไม่ต้องให้ใครบอกข้ารู้ของข้าเอ็ง เข็ดไหม เข้าใจไหม ” “ หนูไม่เอาแล้ว ” แต่เราคิดว่ามันยังไม่จบ แม้บทนี้จะจบแล้วก็ตาม

 

 ติดต่อเราได้ที่ E-mail varunee5@yahoo.com  หรือ  เบอร์โทร 085-660-2475

อมิตาพุทธ

Check Also

ต่างภพต่างภูมิกับดวงดาว 136 ( 18/11/ 2029 บ้านบุญรักษา )

ตอน มรดกจากพ่อ เมื่อปี 2017 – 2018 ได้ทำการเก็บบ้าน ไม่ใช่เก็บให้สะอาดหรือมีระเบียบ แต่เป็นแบบเอาให้เกลี้ยงเพราะตัดสินใจขายบ้าน ดังนั้นทุกอย่างต้องไปหมด หลับตาวาดภาพพจน์ ว่าสมบัติจะมากแค่ไหน ทั้งของพ่อ ของแม่ ของน้อง ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *