Monday , January 20 2020
Home / บทความ / บทความพิเศษ “เจตน์ณรงค์ คำเป็ง” / “โครงการพี่น้องภาคเหนือ ร่วมใจ ปันรักให้น้อง”

“โครงการพี่น้องภาคเหนือ ร่วมใจ ปันรักให้น้อง”

“โครงการพี่น้องภาคเหนือ ร่วมใจ ปันรักให้น้อง”

กิจกรรมของเยาวชนไทยเพื่อเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร

“มนุษย์เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้” เป็นคนสอนที่ผมได้ยินตั้งแต่ยังเด็ก ไม่มีใครสามารถเลือกได้ว่าอยากจะเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวย หรือเกิดในครอบครัวที่มีความรักความอบอุ่น สิ่งที่เราทุกคนทำได้คือการเลือกที่จะเป็น หากเลือกที่จะเป็นคนดี ย่อมได้รับและพบเจอกับสิ่งที่ดี และคำนี้เองเป็นดั่งแรงขับเคลื่อนที่ทำให้คนหลายคนเลือกที่จะลุกขึ้นมาแล้วทำความดีในแบบของตนเอง ผมจึงอยากแบ่งปันเรื่องของการมอบโอกาสเรื่องนี้ เพื่อแบ่งปันให้โลกรู้ว่ายังมีอีกหลายคนที่รอโอกาสและคนดี ที่จะทำให้ชีวิตของพวกเขาก้าวเดินได้ต่อไป

        เมื่อวันที่ 8-9 ธันวาคม ที่ผ่านมา ผมและเพื่อนที่เคยทำงานสภาเด็กและเยาวชนในภาคเหนือ(17จังหวัด แม่ฮ่องสอน เชียงราย เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง แพร่ น่าน ตาก พะเยา อุตรดิตถ์ อุทัยธานี สุโขทัย พิษณุโลก นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ พิจิตร และกำแพงเพชร) ได้มีโอกาสจัดโครงการพี่น้องภาคเหนือ ร่วมใจ ปันรักให้น้อง เป็นโครงมอบของที่ได้รับบริจาคจากผู้ที่มีของที่ไม่ได้ใช้ แต่สถาพดีให้กับนักเรียนที่ยากไร้ ทาสีสนาม ทาสีกำแพง และทำกิจกรรมเพื่อสร้างรอยยิ้มให้กับเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านปางแดง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่

โรงเรียนบ้านปางแดงเป็นโรงเรียนที่ไม่ได้อยู่ห่างไกลจากในเมืองมากนัก ห่างจากตัวเมืองไปประมาณ 1 ชั่วโมง การเดินทางถือว่าสะดวก แต่เหตุผลที่เราเลือกโรงเรียนดังกล่าว คือ เด็กที่มาเรียนที่นี่ เป็นเด็กยากจนและอยู่ในพื้นที่ห่างไกล จากคำบอกเล่าของคุณครูผู้ดูแล ได้บอกว่า “เด็กนักเรียนส่วนใหญ่เป็นเด็กชาวเขา ครอบครัวยากจนมาก ไม่มีโอกาสได้เรียน คุณครูเป็นผู้ไปรับมาจากบ้าน อยู่กินนอนและเรียนหนังสือที่โรงเรียน โดยหนึ่งปีจะมีเวลากลับคือหลังจากการปิดเทอมใหญ่ของโรงเรียนเท่านั้น” จึงเป็นเหตุผลที่เลือกที่จะมาที่แห่งนี้

ผมได้พูดคุยกับนักเรียนจำนวนหนึ่งพบว่า เด็กนักเรียนที่มาต่างอำเภอกันเกือบทั้งหมด ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ห่างไกลเป็นอย่างมาก เสื้อผ้าและการแต่งตัวคือการใช้เสื้อผ้าที่ได้รับบริจาคให้มา และเสื้อผ้าที่เก็บมาจากบ้านเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น หากไม่ได้มาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้มีโอกาสน้อยมากที่จะได้เรียน เพราะผู้ปกครองไม่มีกำลังที่จะส่งให้มาเรียนได้ และเด็กนักเรียนที่อยู่ที่นี่ทุกคนล้วนเป็นชาวไทยภูเขาเกือบทุกคน

ในครั้งแรกที่ผมเดินทางมีถึงโรงเรียนแห่งนี้ ในภาพรวมผมคิดว่าเป็นโรงเรียนที่สวยงามและถือว่าพร้อมกว่าที่เราคิดมาก แต่พอเดินสำรวจบริเวรโรงเรียนจริงๆ พบว่ายังมีหลายส่วนที่ต้องซ่อมแซมแก้ไข ในส่วนที่พักนั้นมีเตียงนอนที่ชำรุดและเก่ามาก เนื่องจากเป็นการนอนรวมจึงทำให้มีความแออัดและมีของใช้วางอยู่อย่างระเกะระกะ ห้องน้ำยังมีไม่เพียงพอ มีความชำรุดของประตูและอุปกรณ์ในการอาบน้ำ ทำให้คิดว่าต้องมีโครงการต่อเนื่องเพื่อทำให้เกิดการพัฒนาและพร้อมสำหรับรองรับเด็กด้อยโอกาสมากขึ้นในอนาคต

ส่วนของอาคารและสถานที่สำหรับการเรียนรู้นั้นมีความสวยงาม ผมและเพื่อนๆได้นอนในห้องเรียนและห้องพักครูในอาคารที่โรงเรียนเตรียมไว้ ผมได้เดินสำรวจในห้องอนุบาลพบว่า คุณครูที่นี่มีความรักและใส่ใจต่อเด็กเป็นอย่างมาก มีการสร้างการเรียนรู้ผ่านการลงมือทำและการวิเคราะห์ได้อย่างดี สังเกตได้จากสื่อการเรียนการสอนและงานฝีมือที่จัดวางไว้ ผมจึงมั่นใจว่าเด็กนักเรียนที่มาเรียนที่โรงเรียนนี้โชคดีที่ได้รับโอกาสและการเรียนรู้ที่มีผลต่อพัฒนาการที่ดีในอนาคตอย่างแน่นอนครับ

เราได้วางแผนการพัฒนาในครั้งนี้คือการทาสีสนามและกำแพง ถือเป็นความโชคดีที่ได้รับพลังเยาวชนจากจังหวัดพิจิตรที่เดินทางมาร่วมโครงการถึงเชียงใหม่ ผ่านการเดินทางกว่า 5 ชั่วโมง และเป็นกำลังสำคัญในการรับหน้าที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นเด็กและเยาวชนของสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดพิจิตร เป็นอีกหนึ่งความประทับใจที่เห็นน้องๆทำงานอย่างเข้มแข็ง และยิ่งไปกว่านั้นได้เกิดการสร้างเครือข่ายกันมากขึ้น มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และสร้างสัมพันธมิตรที่ดีต่อกัน ผ่านการทำกิจกรรมร่วมกัน

ส่วนของการรับบริจาคนั้นถือว่าเป็นความโชคดีที่ทุกคนหลังจากเห็นการประชาสัมพันธ์ในส่วนต่างๆ มีความสนใจเยอะมากและมอบของบริจาคมาอย่างมากมาย ผมได้เห็นรอยยิ้มของเด็กนักเรียน ทุกคนดีใจที่ได้รับของต่างๆ หลังจากที่เราส่งมอบให้กับรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนแล้ว ทางโรงเรียนได้จัดสรรแบ่งปันได้อย่างน่ารักมาก โดยการให้นักเรียนมานั่งเป็นแถวตามห้องเรียน แล้วเรียกมาทีละคน แล้วลองเสื้อและรองเท้าที่ได้รับบริจาคถ้าใส่ได้ ก็รับไป ถ้าใส่ไม่ได้ก็เปลี่ยนชิ้นใหม่ เวียนไปเรื่อยๆ ได้เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากการรับของ เป็นบรรยากาศและความรู้สึกที่ดีมาก และถือว่าเป็นโครงการที่ทำสำเร็จแล้วครับ

สิ่งที่ผมมองเห็นจากการมาที่โรงเรียนนี้เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดสองประการ คือ  ประการที่หนึ่ง โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนเปิดโอกาสที่มอบโอกาสให้กับเด็กยากไร้จริงๆ หากเด็กนักเรียนเหล่านี้ไม่ได้รับการเรียนที่นี่อนาคตพวกเขาจะเป็นอย่างไร และมีเด็กและเยาวชนอีกจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้รับการศึกษาแบบนี้ เป็นสิ่งที่พวกเขาขาดโอกาสเป็นอย่างมาก ทำให้จำเป็นอย่างยิ่งทีทุกคนต้องมอบโอกาสให้คนเหล่านี้ได้มีโอกาสพัฒนาตนเอง เพราะผมเชื่ออย่างยิ่งว่า เด็กเหล่านี้ในอนาคตพวกเขาจะนำความรู้ที่ได้รับไปพัฒนาบ้านเกิดให้ดียิ่งขึ้น แบ่งปันโอกาสที่เคยได้รับ ทำให้เด็กและเยาวชนอีกหลายคนในพื้นที่ของพวกเขาได้เกิดเวทีในการพัฒนาตนเองอย่างแน่แท้

ประการที่สอง ผมจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องบอกว่าสังคมไทยยังมีความเลื่อมล้ำที่ยากต่อการพัฒนาให้เท่าเทียมกัน เนื่องจากภูมิทัศน์ที่ทำให้เกิดการเดินทางที่ยากลำบาก การที่มีชุมชนในพื้นที่ห่างไกลเป็นอย่างมาก ทำให้คนที่เกิดในพื้นที่ห่างไกลขาดโอกาสในการเรียนหนังสือ บางคนไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้อ่านหนังสือออกหรือเขียนชื่อตนเองได้ ต่างจากพื้นที่ในเมืองที่การศึกษาเกิดขึ้นอย่างหลากหลาย เกิดการแข่งขันและการพัฒนาอย่างยอดเยี่ยม ทำให้ผมในฐานะเยาวชนที่ได้รับการพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพจากโอกาสในหลายด้าน เห็นความสำคัญอย่างยิ่งที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวนี้ตามกำลังที่จะทำผ่านโครงการในครั้งต่อไป

ท้ายที่สุดนี้ ผมเชื่อเสมอว่าประเทศชาติจะเจริญก้าวหน้าได้หากมีกำลังสำคัญ คือ เด็กและเยาวชนที่ได้รับการพัฒนาอย่างมีคุณภาพ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องสร้างพื้นที่ให้ได้เกิดการเรียนรู้และพัฒนาศักยภาพของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นเยาวชนที่อยู่ในพื้นที่ทั่วไปหรือพื้นที่ทุรกันดาร จากโครงการดังกล่าวทำให้ผมยิ่งทวีความห่วงใยต่อเด็กและเยาวชนในพื้นที่ห่างไกล เพราะพวกเขายังขาดโอกาสที่ได้พัฒนาเทียบเท่ากับเด็กและเยาวชนเมือง และไม่ได้เป็นหน้าที่เจ้าหน้าที่รัฐที่ต้องการให้การช่วยเหลือเพียงอย่างเดียว แต่เป็นหน้าที่ของเราทุกคน ในฐานะเพื่อนมนุษย์ที่ร่วมสร้างให้ประเทศพัฒนาอย่างยั่งยืนสืบไป

 

บทความโดย…เจตน์ณรงค์   คำเป็ง

ทีมงานจัดโครงการและตัวแทนจากสภาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย

 

 

 

 

Check Also

เยาวชนไทยกับการต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชั่น

จากอดีตถึงปัจจุบันความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นมูลค่ามหาศาล มีสิ่งก่อสร้างที่อนุสาวรีย์ที่ไม่สามารถใช้งานได้จริง เช่นกับข่าวที่พึ่งออกไปไม่นานคือ ศาลปกครองสูงสุด พิพากษาคดีโฮปเวลล์รัฐต้องจ่ายค่าเสียหายให้เอกชนถึง 1.2 หมื่นล้านบาท นับเป็นหนึ่งในโครงการที่มูลค่ามหาศาล เป็นต้น และยังมีอีกหลายโครงการเล็กใหญ่ที่เป็นการทุจริต ทำให้ความสูญเสียดังกล่าว ควรกลับกลายมาเป็นโครงการที่พัฒนาคุณภาพชีวิตและเศรษฐกิจของไทยได้มากกว่านี้ ดังนั้นการทุจริตคอร์รัปชั่นจึงเป็นเรื่องของทุกคนที่ต้องร่วมกันต่อต้าน เป็นหูเป็นตาเพื่อยับยั้งไม่ให้เกิดขึ้นอีก เมื่อวันที่ ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *